"18" Artık Sadece Bir Plaka Değil: Çankırı Uyanıyor

“18” Artık Sadece Bir Plaka Değil: Çankırı Uyanıyor

Çankırı, tarih boyunca hep yol oldu.

Gelen geçti, giden durmadı.

Bu şehir yolcuyu karşıladı, yolcuyu uğurladı; yolcunun acısını paylaştı ama kendi acısını anlatmadı. Susmayı seçti. Belki de suskunluk, bu coğrafyada bir asalet biçimiydi.

Çankırı’nın kaderi, köprü olmaktı. Karadeniz’le İç Anadolu arasında, Ankara’ya bu kadar yakın ama merkeze bir o kadar uzak… Hep geçilen, nadiren fark edilen. Bu yüzden Çankırılı, yükünü kendi omzunda taşıdı.

Bürokratına sahip çıkılmadı, yetişmiş insanı çoğu zaman yalnız bırakıldı. Bir yerlere gelenler, birilerinin omzunda değil; kendi emeğiyle geldi.

Çünkü Çankırı, hiçbir zaman Karadeniz gibi hemşehrilik refleksi güçlü bir yapı kuramadı. Ne güneydeki, ne de doğudaki gibi birbirine sıkı sıkıya tutunan bir aidiyet dili geliştiremedi.

Aidiyet, çoğu zaman “18” sevdasının plakalarda takılı kalmasıyla sınırlı kaldı.

Sevildi ama örgütlenemedi. Sahiplenildi ama birlikte yürünemedi.

Bugün ise bir şeyler değişiyor.

Sessiz ama derin bir hareketlenme var. Çankırı’nın sivil toplum yapıları, eğer ayrıyı gayrıyı bırakabilirse, yeni bir tutkunun adresi olabilir. Bu şehirde potansiyel var; mesele potansiyeli bir araya getirmek.

Sinerji artık yetmiyor.

Çünkü sinerji geçici bir enerji üretir. Bizim ihtiyacımız olan şey kalıcı birliktelik.

Aynı masaya oturmak değil sadece; aynı hedefe yürümek. Aynı fotoğrafa girmek değil; aynı sorumluluğu taşımak.

Buna biz Sosyal Füzyon diyoruz.

Yani bireylerin, STK’ların, bürokrasinin, medyanın ve şehrin vicdanının birbirine karışması. Ayrı ayrı parlayan yıldızlar değil; tek bir ışık kaynağı olmak.

Çankırı medyası bunun farkında.

Herkes görüyor: Bu şehir artık yalnızca geçilen bir yol olmak istemiyor. Köprü olmaktan merkeze evrilmenin eşiğinde. Ama bu dönüşüm, tek tek çabalarla değil; birlik içinde bir olarak mümkün.

Çankırı susmayı iyi bilir.

Ama artık konuşması gereken bir zaman.

Kendi hikâyesini, kendi sesiyle anlatması gereken bir eşik.

Geçmişte yolduk.

Şimdi yol açma zamanıdır.

Sümeyra Türk